Gaaf!……ik zou dat ook wel willen, weer op een zingevende manier werken

Je hebt het vast wel eens meegemaakt. In korte tijd in meerdere situaties terecht komen die de inleiding kunnen zijn voor echte (persoonlijke) verandering. Als of het “zo moest zijn”. Persoonlijk vind ik verandering nog een gematigd woord, misschien kan ik beter spreken over transformatie. Verandering associeer ik met dat wat je doet iets anders doen. Transformatie is de zaken anders gaan doen.

Zelf heb ik enige tijd geleden meegeschreven aan Het Kantelingsalfabet. Mijn bijdrage beschouw ik als bescheiden en om eerlijk te zijn is mijn “kanteling” daarna pas echt begonnen. In maart/april ben ik met een aantal mensen gaan praten over zingeving*, in mei ben ik gestart met een opleiding die me moet helpen dit te realiseren en in september heb ik besloten mijn baan op te zeggen. Per 1 januari 2016 werk ik 100% voor mezelf. Of dit gaat lukken weet ik niet, maar het geeft in elk geval veel energie om er mee aan de slag te gaan. Ik ga er vanuit gaan dat het goed komt. Met de woorden van Maarten Luther King gesproken;

‘Vertrouwen is het zetten van de eerste stap zonder dat je de hele trap ziet’

Reacties uit de omgeving

The word is out! Enthousiast deelde ik met mijn omgeving de plannen die ik heb. Zonder uitzondering is iedereen positief. ‘Dapper’ was wel de meest gehoorde reactie (of bedoelden ze eigenlijk dom?). ‘Dat verbaast me niks’ heb ik ook veel gehoord. Opvallend ook hoeveel mensen uitspreken dat ze me willen helpen. Die gunfactor doet me uiteraard goed.

Veel mensen reageerden met; ‘Gaaf…..ik zou dat ook wel willen, weer op een zingevende manier werken‘ Deze reactie werd dan gevolgd door vele belemmeringen. De hypotheek, de onzekerheid, studerende kinderen, mijn partner heeft geen vast contract en nog meer van deze niet inhoudelijke redenen. Allemaal begrijpelijk natuurlijk, want we hebben nou eenmaal verantwoordelijkheden.

Dromen

Als ik geen belemmeringen had ervaren had ik de keuze veel eerder gemaakt, denk ik. Maar toch, onderstaande tweet van @4positiviteit zegt het voor mij;

‘Je verlegt je eigen grenzen als je meer aandacht geeft aan je dromen dan aan iedere beperking die op je pad komt.’

Bovenstaande betekent niet dat je alleen aan zingeving kunt werken door de belemmering van een baan opzeggen te overwinnen. Aandacht voor jouw dromen kan op allerlei manieren, ook in loondienst. Maar opvallend vind ik wel de wens die uitgesproken wordt om meer een gevoel van zingeving te ervaren in werk. Veel zzp-ers heb ik horen zeggen: ‘Voor mezelf beginnen is het beste besluit dat ik had kunnen nemen’ of ‘Nee, ik wil nooit meer in loondienst’…….

Organisaties zijn succesvol door een gezonde bedrijfsvoering, in combinatie met bezieling. Door velen wordt klaarblijkelijk het laatste niet echt gevoeld. Iets waarvan ik denk dat we ons allemaal even op het hoofd moeten krabben. Hoe kan dit zo’n breed gedeelde ervaring zijn? En hebben organisaties nog de kennis en de inzichten in huis om de drijfveren en zingeving constructief aan te boren?

Ik ga hier in elk geval voor, als coach en interim hr adviseur, mijn droom najagend. Mensen en organisaties ondersteunen, adviseren en begeleiden om hun “waarom zijn wij op aard” vraag te beantwoorden en uit te voeren. Want wat is er mooier dan de ruimte hebben om bezig te zijn met zingeving.

* Volgens wikipedia is Zingeving een begrip uit de metafysica, wijsgerige antropologie en de psychologie en betekent het zoeken naar de zin, de bedoeling of het doel van het of van grote gebeurtenissen in het leven, of het trachten dit doel zelf te scheppen. Het woord zelf suggereert dat dit een actief proces is, wat erop wijst dat de zin van enig voorval geen vanzelfsprekendheid is. Zingeving kan gebaseerd zijn op verschillende elementen, waaronder geloof, rede of logos en esthetiek. De geschiedenis van de zingeving is mogelijk even oud als de mensheid zelf.